Bizler, bu özel çocukların anneleri olarak birer maratoncuyuz. Bu hiç bitmeyecek yarış kendimizle...Çocuğumuza nasıl daha faydalı olabiliriz? Zaman zaman enerjimizin bittiği ve yarışı terk etmek istediğimiz anlar oldu. İşte bu anlardan birinde sizlerle tanıştım. Yarış bir anda bayrak yarışına dönüştü.Bayrağı benden devraldınız. Gençliğiniz, azminiz ve çocuklara olan sevginizle, yarışı çok iyi götürüyorsunuz. Çocuğuma kazandırdıklarınız kelimelerle anlatılamaz. Bana tekrar sosyal yaşam hakkımı verdiniz.Benden sonra Nihat'a ne olacak diye düşünmüyorum. Çünkü onun büyük bir ailesi var, ANKA , Teşekkürler

EFSANELER GERÇEK OLABİLİR
14 sene oldu OTİZM ile beraber DEVR-İ ALEM !!! Yanımıza hayallerimizi, Ümitlerimizi, sevinçlerimizi, hedeflerimizi ve Çabalarımızı aldık. Kâh dağlara tırmandık, kâh vadiler geçtik, kâh Çölleri aştık. Her şeyimiz tükenmeye başladı. Sonunda okyanusun ortasında bir gemideydik ve elimizde kalanlar Ümitsizliklerimiz, hayal kırıklıklarımız ve mutsuzluklarımız:( Kalan son nefesimizle yardım istedik.
Vee Kaf dağının ardından biri sesimizi duydu. Efsane ANKA kuşu bizi kanatlarına alarak yuvasına götürdü. Önce Ümitlerimize kavuştuk, ardından hayallerimize, sevinçlerimize ve hedeflerimize:) Efsane ANKA kuşunun güvenli kanatları altındayız artık. Mucizelere inanır mısınız bilmem ama biz inanıyoruz ve yaşıyoruz.
Efsaneler Gerçek Olabilir yeter ki siz gerçek olmalarını dileyin.

mrb benimde 20 yaşında oğlum var. böyle bir yere göndermek isterim ama ben ümraniye'de oturuyorum ne önerirsiniz
tşk

İyi günler Başarılarınızın devamını diliyorum.
Teşekkürler...

Biz Otizm ile tanıştığımızda Ozan 2.5 yaşındaydı ve o gün bu gündür onunla mücadele etmeye çalışıyoruz. Bu yolda bir çok eğitim ve tedavi yöntemi denedik ama malesef şanssızlığımız bizi bırakmadı ama asla umutsuzluğa kapılmadık ve bundan sonrada umut etmeye devam edeceğiz artık arkamıza bakmıyoruz ve ANKA ile çıktığımız bu yolda emin adimlarla yürümeye devam edeceğiz.
ANKA Ozan'ın ikinci evi oldu artık ve öğretmenlerimiz Ozan'ı o kadar sevdiler ki Ozan çok mutlu gidiyor. Ozan'ın ağabeyleri ve kardeşleriyle kocaman bi ailesi var artık her gün yeni bir şeyler öğreniyor ve bizi mutlu ediyor. İnşallah bir gün bize kendini ifade edecek ve biz o gün dünyanın en mutlu ailesi olacağız. Güzel günler göreceğiz buna inancımız sonsuz.
Ozan da emeği olan herkese teşekkürler.

Ümitlerin tükenip kapıların kapandığı bir anda, elimizden sadece “ne yapmalıyız?” demekten başka bir şey gelmezken tanıştık ANKA’yla. ilk başlarda “nasıl?” diye düşündüm. Nasıl olurda bu kadar yürekten mücadele edebilirler bizim çocuklarımız için? Zaman açıkladı sorumun cevabını… 'Çocuklarımız özel çocuklardı evet, hocalarımızda ALLAH’IN özel çocuklar için yarattığı adanmış insanlar'. OTİZMİNİN yanı sıra epilepsiside olduğundan dolayı çoğu yere kabul edilmezken bize yüreğini açıp yavrumuzuda ailesine katan ANKA’mıza teşekkür ediyorum ve bunun yanı sıra oğlumuzla yaşamayı hayal dahi edemediklerimizi yaşama imkanı sağladığınız için, en önemlisi de OTİZMDEN artık korkmamayı öğrettiğiniz için yürek dolusu teşekkürler.
ALLAH YOLUNUZU AÇIK ETSİN…